Ah, bu ne yalnızlıktır
Bu ne kancık bir düğün?
Sözcükler miydi bu yangının alazı
Bilinci karma düşünce savaşı
Bu ne cüret, yaşamı boğazlamaya!
Bu nasıl bir yaşamdı, ölümü kucaklayana?
Ah Anne,
Ses tonu duyulur kadınlığının, sus!
Gecede yalnızdın, yatakta evli
Şimdi doğanın kucağında, orada?
Dizlerin acıyor mu Anne, dizelerin gibi
Bak kırıldı sözcükler, onarılmaz, sus diyorum
Ölmekten utanmadın, sevişirken ki gibi.
Yaz,
Anne Sexton
1928 -1974
Anoraksıya ve depresyon
Ah bu ne sükût
Bu ne yalnız bir düğün?
Edebiyat kadar, * Ölmek bir sanattır
Kaç defa ıskaladın kurtuluşu?
Aldanışın mıydı bu gerçeğin sırça fanusu?
Çürüdü cümlelerin, sustun gırtlağına kadar
Ah Sylvia,
Nerede katilin kuklan?
Duvarlar kan, kurabiyeler bayat
Yaşamak zor,
Sil veya patlat
Başını, çekip giden atın, en ağır silahınla
**Şimdi yağmurdur bu, bu büyük sükût.
Ve budur onun meyvesi: kalay-beyazı, arsenik gibi.
Şimdi çiçekler zaman ayırıyor mu yataylığında?
Kızıl saçlarınla doğrulmadın ama
Özellikle iyi becerdin ölmeyi Sylvia
Yaz,
Sylvia Plath
1932 – 1963
Gaz soludu
Onun için dünya kötü bir düştü.
D.Nazlıhan Ergin
21.09.08
* Sylvia Plath – Bayan Lazarus
** Sylvia Plath – Karaağaç